Luisteren, hoe moeilijk is dat?

De ministers De Jonge en Dekker hebben donderdag een brief aan de Tweede Kamer geschreven met de boodschap dat de jeugdzorg moet worden hervormd.

Ik kan me nog herinneren dat ik vóór de decentralisatie van de jeugdzorg naar de gemeenten met mensen sprak die werkzaam waren in deze sector. Zij zagen de stelselwijziging helemaal niet zitten. Ze voorspelden rampspoed. Maar ja, er wordt door beleidsmakers nooit iets gevraagd aan lui in het werkveld.

Na de implementatie kon je waarnemen dat de wijziging met veel gehannes gepaard ging. Sommige taken konden gemeenten goed zelf uitvoeren, maar voor de meeste waren ze aangewezen op samenwerking met andere gemeenten. Voor een deel op subregionale schaal en voor andere vraagstukken op regionale schaal.

Naarmate de jaren verstreken werd duidelijk dat de bezuiniging (was dat soms het hoofddoel?) die het Kabinet in combinatie met de stelselwijziging had doorgevoerd dermate fors uitpakte, dat gemeentelijke begrotingen onder druk kwamen te staan. Wethouders die het niet meer geregeld kregen moesten hun biezen pakken.

Nu wordt ook nog eens helder dat de kwaliteit van de jeugdzorg ernstige gebreken vertoont. En dus gaat het Kabinet ingrijpen. Een nieuwe hervorming wordt in het vooruitzicht gesteld … (zucht). Zouden nu de uitvoerders in de jeugdzorg wel zijn geraadpleegd? Lijkt me een retorische vraag.

De Vereniging van Nederlandse Gemeenten heeft al laten weten niks te zien in een stelselwijziging. Ze zitten wel te wachten op extra structurele middelen voor de jeugdzorg. Het is evident dat het daaraan ontbreekt.

Dat is een mooi bruggetje naar de structurele middelen waar de mensen van het basis- en middelbaar onderwijs op zitten te wachten. Ook hier hebben we kennis kunnen nemen van een gebrek aan contact met de basis, ook door de vakbonden. Ik heb er al eerder over geschreven in het kader van de verpleegkundigen.

Er wordt gewoon niet geluisterd naar mensen die het kunnen weten. Ik heb met anderen al in 2006 gewezen op de demografische gevolgen voor de arbeidsmarkt. Het lerarentekort kon je toe al aan zien komen.

Wanneer leren ze bij de overheid dat het aanpakken van maatschappelijke vraagstukken begint met luisteren? ‘Beleid begint bij de samenleving’, dat is niet geheel toevallig de titel van het boek dat mijn collega Leo Klinkers in 2002 heeft geschreven en dat nog niets aan actualiteit heeft ingeboet. Sterker nog, er worden voorspellingen gedaan, die nu zijn uitgekomen.

Je kunt dat boek trouwens gratis en voor niets downloaden van onze website.

Peter Hovens
Coöperatie SamenWereld

Powered by WishList Member - Membership Software